Mówienie, część 3 w telc B1:
struktura, ocena i najczęstsze błędy

W telc Deutsch B1 Mówienie, część 3 nazywa się Gemeinsam eine Aufgabe lösen (wspólne rozwiązanie zadania). Ty i twój partner rozmowy otrzymujecie ten sam arkusz z zadaniem, na którym jest codzienna sytuacja, którą trzeba wspólnie zaplanować – na przykład przyjęcie, prezent albo wycieczkę. Na arkuszu jest kilka punktów pomocniczych, które służą jako orientacja i nie są kompletne: możesz wnosić także własne pomysły.

W odróżnieniu od części 2, gdzie każdy partner ma inną informację, w części 3 obaj partnerzy mają to samo zadanie. Twoim zadaniem jest wspólnie składać propozycje, reagować na pomysły partnera i na koniec uzgodnić wspólny plan.

Czas na przygotowanie i przebieg

Przed właściwą rozmową masz 20 minut, aby indywidualnie przygotować się do wszystkich trzech części egzaminu ustnego. Odręcznych notatek z tego czasu przygotowania możesz używać podczas rozmowy – ale czytanie bezpośrednio z arkusza nie jest dozwolone. Cały egzamin ustny trwa potem około 15 minut i jest przeprowadzany przez dwoje przeszkolonych egzaminatorów z licencją telc.

Tak jak część 2, część 3 liczy się dwa razy tyle co część 1 (Kontaktaufnahme / nawiązanie kontaktu) i jest tym samym jednym z dwóch najważniejszych odcinków egzaminu ustnego.

Jak w pozostałych częściach egzaminu ustnego, egzaminatorzy oceniają część 3 według czterech kryteriów. Decydujące jest tu przede wszystkim to, jak aktywnie obaj partnerzy wspólnie dochodzą do rozwiązania – a nie czyj pomysł na końcu wygrywa.

Decydująca różnica względem części 2

Podczas gdy w części 2 chodzi przede wszystkim o opinię i osobisty przykład, część 3 dodatkowo sprawdza zupełnie inną umiejętność: wspólne dojście do wyniku. Rozmowa bez wyraźnego porozumienia na końcu jest przy wykonaniu zadania uznawana za rozwiązaną niekompletnie, nawet jeśli obaj partnerzy dużo mówili.

Poniższych 5 pułapek jest szczególnie częstych przy wspólnym planowaniu.

Pułapka 1: jeden decyduje sam

Jeden partner szybko robi plan, a drugi tylko się zgadza, nie składając własnych propozycji. Rozmowa wygląda wtedy nie jak wspólne planowanie, lecz jak ogłoszenie. Obaj partnerzy powinni aktywnie wnosić pomysły.

Pułapka 2: brak prawdziwego porozumienia na końcu

Obaj dużo mówią, wyrażają różne pomysły – ale na końcu pozostaje niejasne, na co się właściwie zdecydowali. Bez wyraźnego zakończenia brakuje centralnej części zadania.

Pułapka 3: odmowa bez alternatywy

Propozycja zostaje odrzucona (Das finde ich nicht so gut / nie uważam tego za takie dobre), ale nie następuje żadna kontrpropozycja. Przez to rozmowa się zacina i pomysł nie rozwija się dalej.

Pułapka 4: punkty pomocnicze są pomijane

Na arkuszu z zadaniem jest kilka punktów pomocniczych jako orientacja, na przykład miejsce, czas, jedzenie i napoje albo koszty. Jeśli omawia się tylko jeden lub dwa punkty, planowanie wydaje się niekompletne, nawet jeśli rozmowa była płynna.

Pułapka 5: tylko zgoda bez uzasadnienia

Proste Ja, gut (tak, dobrze) albo Genau (właśnie) nie wystarcza przy ocenie. Zgodę i odmowę należy zawsze krótko uzasadnić, aby umiejętność wyrażania się była widoczna.

Poniższe Redemittel (gotowe zwroty) i strategie obejmują cztery kroki dobrego planowania: złożyć propozycję, zareagować, złożyć kontrpropozycję, uzgodnić.

Wskazówka 1: złożyć propozycję

• Wir könnten die Party am Samstag machen. (moglibyśmy zrobić imprezę w sobotę.)
• Wie wäre es, wenn wir das Fest im Park feiern? (co powiesz na to, żeby świętować w parku?)
• Ich schlage vor, dass wir das Essen gemeinsam kochen. (proponuję, żebyśmy wspólnie ugotowali jedzenie.)
• Vielleicht könnten wir zuerst über das Datum sprechen. (może najpierw porozmawiajmy o dacie.)
• Mein Vorschlag wäre, die Getränke selbst mitzubringen. (moja propozycja to przynieść napoje samodzielnie.)

Wskazówka 2: zgodzić się z uzasadnieniem

• Das finde ich gut, weil das Wetter im Park meistens schön ist. (uważam to za dobre, ponieważ pogoda w parku jest zwykle ładna.)
• Genau, das spart uns wirklich Zeit. (właśnie, to naprawdę oszczędza nam czas.)
• Da bin ich ganz deiner Meinung, das ist praktischer. (tu całkowicie się z tobą zgadzam, tak jest praktyczniej.)
• Das ist eine gute Idee, so haben alle etwas davon. (to dobry pomysł, tak wszyscy coś z tego mają.)
• Einverstanden, das klingt vernünftig. (zgoda, brzmi rozsądnie.)

Wskazówka 3: odmówić i złożyć kontrpropozycję

• Das finde ich nicht so gut, weil das Wochenende schon voll ist. Wie wäre es stattdessen mit Freitag? (nie uważam tego za takie dobre, ponieważ ten weekend jest już zajęty. Co powiesz na piątek zamiast tego?)
• Ich bin nicht sicher, ob das reicht. Vielleicht sollten wir noch mehr einladen. (nie mam pewności, czy to wystarczy. Może powinniśmy zaprosić jeszcze więcej osób.)
• Das ist eine Möglichkeit, aber ich hätte noch eine andere Idee. (to jedna z możliwości, ale mam jeszcze inny pomysł.)
• Eigentlich lieber nicht, weil das zu teuer wird. Können wir nicht etwas Einfacheres machen? (właściwie lepiej nie, ponieważ to wyjdzie za drogo. Nie moglibyśmy zrobić czegoś prostszego?)
• Das sehe ich anders. Meiner Meinung nach wäre es besser, wenn wir es kleiner planen. (widzę to inaczej. Moim zdaniem lepiej byłoby zaplanować to skromniej.)

Wskazówka 4: uzgodnić na końcu

• Dann machen wir das also so. (więc zróbmy to tak.)
• Wir sind uns also einig, dass wir am Samstag feiern. (czyli jesteśmy zgodni, że świętujemy w sobotę.)
• Gut, dann bleibt es dabei. (dobrze, więc tak zostaje.)
• Also fassen wir zusammen: Wir treffen uns um sechs Uhr im Park. (podsumujmy więc: spotykamy się o szóstej w parku.)
• Perfekt, dann haben wir jetzt einen Plan. (idealnie, więc mamy teraz plan.)

Wskazówka 5: systematycznie odhaczać wszystkie punkty pomocnicze

Przechodź przez punkty pomocnicze na arkuszu z zadaniem podczas rozmowy świadomie jeden po drugim, zamiast mówić tylko o najłatwiejszym punkcie. Krótkie podsumowanie na końcu pomaga sprawdzić, czy naprawdę omówiono wszystkie punkty:

• Wir haben jetzt über den Ort und die Zeit gesprochen. Was ist mit dem Essen? (rozmawialiśmy już o miejscu i czasie. A co z jedzeniem?)
• Und wer kümmert sich um die Einladungen? (a kto zajmie się zaproszeniami?)
• Haben wir an alles gedacht, oder fehlt noch etwas? (pomyśleliśmy o wszystkim, czy czegoś jeszcze brakuje?)