Dil kursu
Türkisch
Hören Teil 2, DTB B2 sınavının en zor bölümlerinden biridir. Yanlış yanıtlar neredeyse doğru duyulur. Bu makale tüm 17 tuzak türünü adım adım açıklar – örnekler, açıklamalar ve sınav için net bir stratejiyle.
Bu sınav bölümünde iş hayatından dört kısa diyalog dinlersiniz. Altı ifade vardır. Dört ifade doğrudur – her diyalog için birer tane. İki ifade hiçbir diyalogla eşleşmez. Her diyalog yalnızca bir kez çalınır.
Gerçek sorun budur: ikinci şans yok. Hazırlıksız olanlar puan kaybeder – dili anlamadıkları için değil, yanlış yanıtlar o kadar akıllıca kurulduğu için.
Yanlış bir yanıtın tamamen yanlış duyulması gerekmez. İçinde yalnızca bir yanlış kelime bulunması yeterlidir. O bir kelime yanıtın tamamını yanlış yapar. Bu, bu sınav bölümündeki neredeyse tüm 17 tuzağın arkasındaki ilkedir.
17 tuzağı açıklamadan önce üç üst düzey kural vardır. Bu kurallar Hören Teil 2’deki tüm görevler için geçerlidir – konu ne olursa olsun, diyalog ne olursa olsun.
İki yanlış yanıt, iki hatta üç farklı diyaloğa uyabilecek şekilde kurulmuştur. Bunu bilmeyenler birden fazla diyalogda aynı tuzağa düşer.
Diyalogda bir kelime duyarsınız. Aynı kelimeyi bir yanıtta görürsünüz. Doğru diye düşünürsünüz. Bu neredeyse her zaman bir hatadır. Kelime yanıltmak için kasıtlı olarak yanlış yanıta yerleştirilmiştir. Kelime tek başına hiçbir şeyi kanıtlamaz.
Bir diyaloğun başlangıcı genellikle ruh hali, tartışma ve ayrıntılar içerir. Son kısım sonucu ve ana ifadeyi içerir. Yalnızca başlangıcı dinleyenler çok sık yanlış yanıtı seçer.
Bu tuzaklar, diyalogdaki bir bilginin nereden geldiğine dikkat edilmediği için ortaya çıkar. Mevcut durumdan mı geliyor? Yoksa eski bir şirketten mi? Başka bir diyalogdan mı? Eski bilgi ve güncel bilgi çoğunlukla aynı duyulur – ama farklı anlam taşır.
Diyalogda biri eski şirketinde nasıl olduğunu anlatır. Yanlış yanıt tam olarak bu eski durumu tanımlar – ama sanki mevcut kuralmış gibi. Her zaman dinlemelisiniz: bu şu anda burada geçerli mi? Yoksa eskiden başka bir yerde böyle miydi?
Yeni bir çalışan şunu söyler: „Bei meiner alten Firma in Bremen musste ich immer sofort am ersten Krankheitstag zum Arzt gehen.” Meslektaşı yanıtlar: „Hier ist das anders. Bei uns reicht es ab dem dritten Tag.”
Yanlış yanıt: „Mitarbeiter müssen ab dem ersten Krankheitstag ein Attest vorlegen.”
Bu doğru duyulur – ama eski şirketi tanımlar. Burada farklı bir kural geçerlidir. Anahtar cümle: „Bei meiner alten Firma”. Bu dört kelime şu anlama gelir: bu bilgi artık geçerli değil.
Hafıza ipucu: früher, bei meiner letzten Firma, damals, bei meinem alten Job gibi kelimeleri dinleyin. Bu kelimeler şunu işaret eder: bu burada ve şu an geçerli değil.
Bir diyalogda belirli bir kelime duyarsınız. Daha sonra bu kelime başka bir diyalog için bir yanıtta karşınıza çıkar. „Bunu tanıyorum, bunu duydum” diye düşünürsünüz. Ama bunu farklı bir diyalogda duydunuz – farklı bir konu ve farklı bir anlamla.
Taşınmayla ilgili bir diyalogda şu açıklanır: „Für einen Umzug kann man Sonderurlaub beantragen.”
Daha sonra tatilde hastalıkla ilgili başka bir diyalogda yanlış bir yanıt şöyle okur: „Wer während des Urlaubs krank wird, kann Sonderurlaub beantragen.”
„Sonderurlaub” kelimesi daha önce duyulmuş ve yanıtta yeniden karşımıza çıkmıştır. Ancak bu kelime farklı içerikli başka bir diyaloğa aittir. Yanlış yanıt iki farklı diyaloğu tek bir yanlış cümlede birleştirir.
Hafıza ipucu: Her yanıt bir diyaloğa aittir. Her zaman kontrol edin: bu yanıt bu diyaloğa uyuyor mu – yoksa o kelimeyi başka bir diyalogda mı duydum?
Bu tuzaklar, diyalogda çok şey söylendiği için ortaya çıkar – ve her şey eşit derecede önemli değildir. Bir ayrıntı bazen gerçek ana ifadeden daha önemli duyulur. Biri önemsiz bir şey hakkında uzun uzun konuşur. Programın bir kısmı ayrıntılı tartışılır, bir diğeri yalnızca kısaca belirtilir. Öğrenmelisiniz: ana ifade nedir – ve ne yalnızca arka plandır?
Diyalogda bir ayrıntı birkaç kez belirtilir. Önemli duyulur. Yanlış yanıt bu ayrıntıyı tanımlar. Ama diyaloğun gerçek ana ifadesi başka bir şeydir – yalnızca bir kez, kısaca, sonunda söylenir.
Bir meslektaş kadın çalışana şirket koşusuna katılmak isteyip istemediğini sorar. Birkaç kez şunları söyler: „Je schneller das Team läuft, desto besser” ve „Du bist doch sportlich.”
Sonunda şunu söyler: „Wir brauchen noch drei Personen mit Lauferfahrung – dann sind wir komplett.”
Yanlış yanıt: „Möglichst viele Mitarbeiter sollen am Lauf teilnehmen.”
Doğru yanıt: „Für den Lauf werden Mitarbeiter mit Lauferfahrung gesucht.”
„möglichst viele” kelimeleri diyalogda hiçbir yerde geçmez. Kafayı karıştırmak için uydurulmuştur. Doğru bilgi sonunda geldi: çok sayıda değil, deneyim gereklidir.
Hafıza ipucu: Bir diyaloğun son cümlesi çoğunlukla doğru yanıttır. Öncesindeki her şey genellikle hedefe giden yoldur.
Diyalog iki etkinlik veya iki bölümden oluşan bir durumu tanımlar. Birinci etkinlik uzun uzun tartışılır. İkincisi sonunda kısaca belirtilir. Yalnızca bir etkinlik var diye düşünürsünüz. Ama doğru yanıt her ikisini birlikte tanımlar.
Meslektaşlar şirket gezisi hakkında konuşur. Bir kaçış odası hakkında beş dakika konuşurlar: ne kadar zor olduğu, kimin katılabileceği, ne gerektiği. Sonunda biri şunu söyler: „Und danach gehen wir alle zusammen zum Abendessen.”
Yanlış yanıt: „Beim Betriebsausflug lösen alle Mitarbeiter Rätsel im Escape Room.”
Doğru yanıt: „Der Betriebsausflug hat mehrere verschiedene Programmpunkte.”
Akşam yemeği yalnızca kısaca belirtildi – ama yine de programın bir parçasıdır. Doğru yanıt tüm programı tanımlar.
Hafıza ipucu: En son cümleye kadar dinleyin. Sonunda yeni bir şey belirtiliyorsa doğru yanıtın bir parçasıdır.
Diyalogda biri çok gürültülü ve çok olumsuzdur. Sorunları ve dirençleri hakkında uzun uzun konuşur. Siz bu kişiye odaklanırsınız. Ama diyaloğun gerçek bilgisi şirket kararıdır – ve bu genellikle başlangıçta kısaca ve net biçimde söylenmiştir.
Meslektaşlar şirket yıl dönümü hakkında konuşur. Hemen başlangıçta biri şunu söyler: „Für unsere Kunden sind viele Aktionen und Rabatte geplant.”
Sonra bir meslektaş dakikalarca şikayetçi olur: „Das macht nur mehr Arbeit. Ich habe keine Energie. Das ist ungerecht.”
Doğru yanıt: „Die Firma plant für ein Jubiläum besondere Aktionen für ihre Kunden.”
Bu bilgi başlangıçta geldi. Meslektaşın şikayetleri gürültülü – ama ana ifade değil. Bunlar dikkat dağıtıcı. Şirket kararı geçerliliğini korur.
Hafıza ipucu: En yüksek sesle konuşan her zaman haklı değildir. Kendinize sorun: bu diyalogdaki resmi karar nedir?
Gerçek diyaloglarda insanlar birçok şey söyler: varsayımlar, dilekler, görüşler, fikirler. Bunların hepsi diyaloğun sonucu değildir. Farkı duymalısınız: kişisel görüş nedir? Kararlaştırılmış gerçek nedir?
Biri şunları söyler: „Ich glaube, dass…” veya „Vielleicht könnte man…” veya „Es wäre möglich, dass…” Yanlış yanıt bu varsayımı tanımlar – sanki bir gerçekmiş gibi. Ama bir gerçek hiç söylenmedi.
Diyalogda bir meslektaş şunu söyler: „Vielleicht könnten eigene Mitarbeiter die Übersetzungen übernehmen – das wäre günstiger.”
Başka biri yanıtlar: „Nein, die Firma hat entschieden, eine externe Übersetzungsagentur zu beauftragen.”
Yanlış yanıt: „Mitarbeiter übernehmen künftig die Übersetzungsaufgaben.”
Doğru yanıt: „Die Firma arbeitet künftig mit einer externen Übersetzungsagentur.”
Bir meslektaşın varsayımı şirket kararı değildir. Gerçek karar daha sonra geldi – ve varsayımın tam tersidir.
Hafıza ipucu: Varsayım için sinyal kelimeleri: vielleicht, ich glaube, könnte, wäre möglich, ich denke, möglicherweise. Başka birinin bundan sonra söylediği çoğunlukla gerçek olgudur.
Birden fazla kişi konuşur. Biri özellikle gürültülü ya da özellikle çok konuşur. Ama onun görüşü diyaloğun sonucu değildir. Sonuç, sonunda gelen şeydir – ya da çoğunluk veya yönetici tarafından kararlaştırılan şeydir.
Birçok diyalogda itiraz eden ve şikayetçi olan biri vardır. Bu kişi çok konuşur. Ama sonunda diğerlerinin kararını kabul eder. Doğru yanıt sonucu tanımlar, direnci değil.
Hafıza ipucu: Her zaman kendinize sorun: diyaloğun sonucu nedir? Kim en çok veya en gürültülü konuştu değil.
Bunlar en tehlikeli tuzaklardır. Neden? Çünkü her şey doğru – tek bir kelime dışında. Konu doğru. Bağlam doğru. Kelimelerin çoğu doğru. Ama bir kelime yanlış. Ve o bir kelime tüm cümleyi yanlış yapar. Pek çok aday çok hızlı okuduğu için farkı fark etmez.
Yanıt doğru konuyu tanımlar. Ama belirli bir kelime diyalogda geçmez – ya da diyalog farklı bir şey söyler. Yanıtın her bir kelimesini kontrol etmelisiniz, yalnızca konuyu değil.
Diyalogda: bir kadın çalışan tatilde hastaydı. Doktor raporu var. Meslektaşı şunu söyler: „Dann bekommst du diese Urlaubstage zurück. Die gehen nicht verloren.”
Yanlış yanıt: „Wer im Urlaub krank wird, kann Sonderurlaub beantragen.”
Doğru yanıt: „Urlaubstage, an denen man krank war, gehen unter bestimmten Umständen nicht verloren.”
Konu aynı: tatil + hastalık. Ama „Sonderurlaub” kelimesi diyalogda geçmez. Diyalogda tatil günleri geri verilir – bu özel izin başvurusu yapmaktan farklıdır. Bir kelime – bir yanlış yanıt.
Özellikle riskli kelimeler ve ifadeler:
Hafıza ipucu: Bu yanıttaki her kelime diyalogla örtüşüyor mu? Yalnızca konu değil – her bir kelime.
Diyalogda biri bir öneri sunar. Bu öneri tartışılır – sonra reddedilir ya da değiştirilir. Yanlış yanıt tam olarak bu özgün öneriyi diyalogdan doğru kelimeler kullanarak tanımlar. Ama öneri reddedildiği için artık geçerli değildir.
Diyalogda bir meslektaş şunu önerir: „Wir könnten den Drucker in den Flur stellen – dann haben wir mehr Platz.”
Diğerleri yanıtlar: „Nein, das ist zu unpraktisch. Wir lösen das anders.”
Yanlış yanıt: „Der Drucker soll in den Flur gestellt werden.”
Bu öneri reddedildi. Geçerli değil. Ama yanıt diyalogdan doğru kelimeleri kullanıyor – bu onu bu kadar tehlikeli yapan tam da budur.
Hafıza ipucu: Diyalogda bir öneri reddediliyorsa doğru yanıt olamaz. Şunları dinleyin: Nein, das geht nicht, lieber anders, das ist unpraktisch.
Bazı yanlış yanıtlar o kadar genel yazılmıştır ki herhangi bir diyaloğa uyabilir. Her zaman doğru duyulurlar – herhangi bir konuda. Ama belirli bir diyalogdan somut bir durumu tanımlamazlar. Çok belirsiz ve çok isabetsizdir.
Bir yanıt şöyle okur: „Das Wohlbefinden der Mitarbeiter sollte in jedem Unternehmen wichtig sein.”
Bu cümle doğru duyulur – diyalog ne hakkındaydı fark etmeksizin. Tatil? Uyar. Hastalık izni? Uyar. Ofis? Uyar. Hijyen? Uyar. Ama sorun tam da budur: her şeye uyan bir cümle hiçbir şeye tam olarak uymaz. Doğru yanıt her zaman belirli bir diyalogdan somut bir durumu tanımlar.
Hafıza ipucu: Bir yanıt dört diyaloğun tamamına uyabiliyorsa büyük olasılıkla yanlıştır.
Diyalogların bir ruh hali vardır. Bazen biri heyecanlı, bazen yorgun, bazen üzgündür. Bu ruh hali kafada bir resim yaratır – ve bu resim yanlış olabilir. İçerik yerine hissi takip edersiniz. Bu grup üç farklı tuzak içerir: atmosfer, ruh hali ve tersine dönüş.
Diyalog tatil, dinlenme, yaz, aile, sevinç gibi duyulur. Yanlış yanıt tam olarak bu atmosferi tanımlar. Ama diyaloğun gerçek bilgisi somut ve nesnel bir şeydir – örneğin: birinin bir görevi üstlenmesi gerekiyor.
Bir meslektaş neşeyle şunları söyler: „Nächste Woche bin ich mit der Familie am Meer in Kroatien! Ich kann es kaum erwarten.” Sonra kadın bir meslektaşından o yokken onun yerine bir rapor yazmasını ister.
Yanlış yanıt: „Viele Mitarbeiter träumen im Büro von ihrem nächsten Urlaub.”
Doğru yanıt: „Manchmal übernehmen Kollegen Aufgaben füreinander.”
Ruh hali tatil heyecanıdır. Ama bilgi şudur: bir görev devrediliyor. Bu ana noktadır – tatil heyecanı değil.
Hafıza ipucu: Diyalog nasıl duyuluyor? İyi. Şimdi: somut olarak ne söyleniyor ve ne kararlaştırılıyor? Bunlar iki farklı sorudur.
Diyaloğun belirli bir ruh hali vardır: bitkin, motive, hayal kırıklığına uğramış, heyecanlı. Yanlış yanıt bu ruh halini genel kelimelerle tanımlar. Ama doğru yanıt bu ruh hali içinde söylenen somut bir gerçeği tanımlar. Ruh hali gerçektir – ama ana ifade değildir.
Birkaç meslektaş fazla mesai hakkında konuşur. Herkes yorgun ve bunalmış duyulur. Biri şunu söyler: „Ich habe so viele Stunden angesammelt – ab nächstem Monat kann man sie endlich abbauen.” Başka bir meslektaş şunu söyler: „Ich kann das aber nur in den Schulferien machen, wegen meiner Kinder.”
Yanlış yanıt: „Viele Arbeitnehmer wünschen sich, dass Mehrarbeit stärker anerkannt wird.”
Doğru yanıt: „Manche Mitarbeiter können ihren Freizeitausgleich nur zu bestimmten Zeiten nehmen.”
Yorgunluk ve bunalmışlık hissediliyor – ama ana ifade değil. Somut bilgi şu: bir meslektaş zamanla kısıtlıdır.
Hafıza ipucu: Ne söyleniyor? Bu ana ifadedir. Nasıl duyulduğu atmosferdir. İkisi aynı şey değildir.
Diyalogda somut bir ayrıntı belirtilir. Bu ayrıntı yanıtın X olduğunu ima eder. Ama doğru yanıt tam olarak X’in tersidir. Ayrıntı kasıtlı olarak dinleyiciyi yanlış yöne götürmek için seçilmiştir. Sonrasında her şeyi düzelten bir cümle gelir – ama pek çok kişi bu noktada artık dikkatli dinlememektedir.
Tom sorar: „Muss man zur Firmenfeier etwas Besonderes anziehen?”
Lara yanıtlar: „Ich habe mir extra neue Sandalen dafür gekauft.”
Bu bir kıyafet kuralı gibi duyulur. Sonra Lara şunu söyler: „Aber vorgeschrieben ist gar nichts. Jeder kann kommen, wie er möchte.”
Yanlış yanıt: „Zur Firmenfeier soll man festliche Kleidung tragen.”
Doğru yanıt: „Für die Firmenfeier gibt es keine Kleidervorschrift.”
Yeni sandaletlerle ilgili ayrıntı tuzaktı. Doğru yanıt daha sonra geldi – ve ayrıntının tersini söylüyor.
Hafıza ipucu: Bir ayrıntı güçlü biçimde bir yöne işaret ediyorsa özellikle dikkatli dinlemeye devam edin. Sonraki cümle çoğunlukla onu düzeltir.
Bu dört tuzak mantıksal düşünme gerektirir. Yalnızca ne söylendiğini anlamamalısınız – aynı zamanda ne anlama geldiğini de. Dilek nedir? Gerçeklik nedir? Neden, ne sonuçtur? Sorun nedir, çözüm nedir? Bu bağlantıları fark etmeyenler yanlış yanıtı seçer.
Yanlış yanıt bir talep dile getirir: „Arbeitgeber sollten mehr tun…” veya „Es muss noch überlegt werden…” Ama diyalog şirketin bunu zaten yaptığını açıklar. Yanlış yanıt doğru duyulur – ama yanlış zaman kipindedir.
Diyalogda: „Nächsten Monat kommt ein Arzt in die Firma und impft alle, die das möchten.”
Yanlış yanıt: „Unternehmen sollten mehr für die Gesundheit ihrer Mitarbeiter tun.”
Doğru yanıt: „Manche Firmen bieten ihren Mitarbeitern Gesundheitsmaßnahmen an.”
Şirket zaten somut bir şey yapıyor. Yanlış yanıt bunu yapmalı diyor – sanki henüz böyle değilmiş gibi. Bu yanlıştır.
Hafıza ipucu: Sollte = henüz böyle değil. Ist, macht, tut, bietet an = zaten böyle. Bu farkı dikkatlice dinleyin.
İki yanıt aynı konuyu ele alır – biri soyut, biri somut. Soyut olan çoğunlukla daha anlamlı duyulur. Ama doğru yanıt her zaman daha somut olandır, yani diyalogda tam olarak ne söylendiğini tanımlayandır. Genel ifadeler hiçbir zaman somut bir diyaloğa uymaz.
Diyalogda meslektaşlar şikayetçidir: tuvaletteki sabun her zaman bitiyor, dezenfektan yok, kimse doldurmak için uğraşmıyor.
Soyut yanlış yanıt: „Hygiene am Arbeitsplatz ist ein wichtiges Thema für alle Mitarbeiter.”
Somut doğru yanıt: „Der Arbeitgeber sollte mehr für die Hygiene im Betrieb tun.”
Her iki yanıt da hijyen hakkındadır. Ama somut yanıt diyalogda gerçekten söyleneni tanımlar: giderilmesi gereken somut bir eksiklik.
Hafıza ipucu: Hangi yanıt durumu en kesin biçimde tanımlıyor? Bu doğru olandır.
Diyalogda şu anlatılır: A olduğu için B gerçekleşir. Doğru yanıt bu bağlantıyı tanımlar. Yanlış yanıt yalnızca A veya yalnızca B’yi tanımlar – bağlantı olmadan. Bireysel bilgileri anlıyorsunuz ama aralarındaki ilişkiyi anlamıyorsunuz.
Diyalogda: „Viele Kollegen haben Rückenschmerzen, weil ihr Stuhl und der Bildschirm falsch eingestellt sind. Jetzt kommt ein Experte und kontrolliert jeden Arbeitsplatz.”
Yanlış yanıt: „Viele Mitarbeiter haben gesundheitliche Probleme.”
Doğru yanıt: „Die Gestaltung des Arbeitsplatzes hat direkten Einfluss auf die Gesundheit.”
Yanlış yanıt yalnızca sorunu tanımlar (sırt ağrısı). Doğru yanıt bağlantıyı tanımlar: çalışma ortamı tasarımı → sağlık. Bu bağlantı ana ifadedir.
Hafıza ipucu: Kendinize sorun: neden nedir? Sonuç nedir? Hangi yanıt tam olarak bu bağlantıyı tanımlar?
Diyalog hem bir sorunu hem de bir çözümü tanımlar. Bir yanlış yanıt sorunu tanımlar. Bir diğeri çözümü tanımlar. Karar vermelisiniz: ana ifade nedir – sorun mu yoksa çözüm mü? Çoğunlukla çözüm ya da sonuç ana ifadedir, sorunun kendisi değil.
Diyalogda: ofis çok dar. Yeni bir meslektaş geliyor. Şirket karar verdi: yeni bir masa kurulabilmesi için fotokopi makinesi koridora taşınacak.
Yanlış yanıt: „Über die Neugestaltung des Arbeitsplatzes muss noch nachgedacht werden.”
Doğru yanıt: „Es ist nicht immer einfach, Platz für neue Kollegen zu schaffen.”
Karar zaten verildi. Artık düşünülmesi gereken bir şey yok. Yanlış yanıt açık bir soru gibi duyulur – ama sorun ve çözüm zaten bellidir.
Hafıza ipucu: Sorun zaten çözüldü mü – yoksa hâlâ üzerinde düşünülüyor mu? Diyalogdaki zaman duygusunu dinleyin.
Aşağıdaki tablo tüm 17 tuzak türünü gösterir. Bu tabloyu alıştırma yaparken kullanın: yanlış bir yanıt seçtiyseniz sizi hangi tuzak türünün yanılttığına bakın.
| # | Tuzağın adı | Grup | Kısa açıklama |
|---|---|---|---|
| 1 | Eski bilgi güncel olarak | 1: Yanlış kaynak | Biri eski şirketindeki kuralı anlatır – yanlış yanıt mevcut kural gibi duyulur |
| 2 | Başka diyalogdan kelime | 1: Yanlış kaynak | Önceki bir diyalogdan bir kelime sonraki yanlış yanıtta görünür |
| 3 | Ayrıntı ana nokta gibi duyulur | 2: Yanlış ağırlıklandırma | Bir ayrıntı sık belirtilir – gerçek ana ifade sonunda kısaca gelir |
| 4 | İkinci program maddesi gözden kaçırılır | 2: Yanlış ağırlıklandırma | Bir etkinlik diyalogda baskın, ikincisi kısaca belirtilir – her ikisi de doğru yanıtın parçasıdır |
| 5 | Gürültülü direnç dikkat dağıtır | 2: Yanlış ağırlıklandırma | Biri gürültülü itiraz eder – şirket kararı yine de geçerlidir ve doğru yanıttır |
| 6 | Varsayım gerçek olarak | 3: Görüş ile sonuç | Biri bir şey varsayar – yanlış yanıt bu varsayımı gerçek olarak ele alır |
| 7 | En gürültülü görüş sonuç değildir | 3: Görüş ile sonuç | En çok konuşan son sözü söylemez – sonuç sonunda gelir |
| 8 | Bir yanlış kelime | 4: Dilsel kesinlik | Her şey doğru duyulur – ama tek bir kelime yanlıştır ve yanıtın tamamını yanlış yapar |
| 9 | Reddedilen öneri yanıt olarak | 4: Dilsel kesinlik | Bir öneri diyalogda reddedildi – yanlış yanıt onu yine de tanımlar |
| 10 | Yanıt tüm diyaloglara uyar | 4: Dilsel kesinlik | Her konuya uyan çok genel bir cümle – bu yüzden hiçbir diyaloğa somut olarak uymaz |
| 11 | Atmosfer içerikten dikkat dağıtır | 5: Ruh haliyle yanıltma | Diyalog tatil veya dinlenme gibi duyulur – gerçek içerik somut bir olgudur |
| 12 | Genel ruh hali ana ifade olarak | 5: Ruh haliyle yanıltma | Yanlış yanıt diyaloğun nasıl duyulduğunu tanımlar (yorgun, hayal kırıklığına uğramış) – somut olarak söyleneni değil |
| 13 | Ayrıntı yanıtın tersini gösterir | 5: Ruh haliyle yanıltma | Bir ayrıntı X’in geçerli olduğunu ima eder – ama doğru yanıt tam tersidir |
| 14 | Talep gerçek yerine | 6: Gizli mantık | Yanlış yanıt sollte der – ama şirket bunu zaten yapıyor. Dilek ile gerçek |
| 15 | Soyut yanıt daha önemli duyulur | 6: Gizli mantık | Soyut yanıt daha anlamlı duyulur – doğru yanıt her zaman daha somut olandır |
| 16 | Neden ve sonuç ayrı | 6: Gizli mantık | Doğru yanıt bir bağlantıyı tanımlar (A, B’ye yol açar) – yanlış yalnızca A veya yalnızca B’yi tanımlar |
| 17 | Sorun ve çözüm karıştırıldı | 6: Gizli mantık | Yanlış yanıt sorunu tanımlar – doğru yanıt zaten belirlenmiş çözümü tanımlar |
Bu beş adım doğrudan B2 Beruf sınavında uygulanabilir. Kısa, pratik ve 17 tuzak türüne yönelik tasarlanmıştır.
Dinlemeden önce okumak için zaman alırsınız. Bu zamanı tamamen kullanın. Altı yanıtın tamamını okuyun. Çiftleri arayın: hangi iki yanıt aynı konuyu ele alıyor? Bu ikisi neredeyse her zaman “doğru yanıt + tuzak” çiftidir. Çifti bilirseniz dinlerken neye dikkat edeceğinizi bilirsiniz.
Diyaloğun sonu en önemli kısımdır. Başlangıçta ruh hali ve ayrıntılar vardır. Sonda sonuç vardır. Her diyaloğun son cümlelerine özellikle konsantre olun. Doğru yanıt oradadır.
Bir yanıtta diyalogdan bir kelime gördüğünüzde: dikkatli olun. Bu bir kelime tuzağı olabilir. Kelime tek başına hiçbir şeyi kanıtlamaz. Kontrol edin: tüm cümle mi örtüşüyor – yoksa yalnızca o bir kelime mi?
Yanıtı kelime kelime okuyun. Yalnızca konuyu değil – her bir kelimeyi. Özellikle dikkatli olun: sayılar, teknik terimler, alle, immer, nur, nie, sollte, bereits, möglichst gibi kelimeler.
Bu bilgi bu şirkette, bu diyalogda, şu an geçerli mi? Yoksa başka bir şirketten, daha önceki bir durumdan, bir varsayımdan, başka bir diyalogdan mı geliyor? Yalnızca burada ve şu an geçerli bilgiler doğru yanıt olabilir.
1. Tek bir yanlış kelime yanıtın tamamını yanlış yapar.
2. Bir yanıttaki diyalogdan kelimeler kanıt değildir – tuzak olabilirler.
3. Gürültülü ve uzun doğru anlamına gelmez.
4. Ruh hali içerik değildir.
5. Diyaloğun sonu başından daha önemlidir.
6. Sollte bir dilektir. Ist, macht, tut gerçektir.
7. Bir yanıt tüm diyaloglara uyuyor mu? O zaman hiçbirine uymaz.
Sorularınız mı var?
Asistanımıza sorun!
