Goethe B1 Czytanie, część 1:
struktura, ocenianie i typowe błędy

Egzamin Goethe-Zertifikat B1 składa się z kilku części. Jedną z nich jest Czytanie, część 1. W tej części czytasz tekst osobisty – na przykład e-mail, wpis na blogu lub list. Potem rozwiązujesz sześć zadań.

Goethe-Zertifikat B1 to międzynarodowy certyfikat językowy Goethe-Institut. Potwierdza, że znasz niemiecki na poziomie B1 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego (GER). Oficjalne informacje o strukturze i ocenianiu znajdziesz bezpośrednio na stronie Goethe-Institut: goethe.de – Goethe-Zertifikat B1 Aufbau.

Czytanie, część 1 sprawdza, czy dobrze rozumiesz tekst osobisty. Masz rozpoznać, co jest w tekście – a czego w nim nie ma. Brzmi to prosto, ale jest wiele małych pułapek. W tym artykule wyjaśniamy wszystko dokładnie.

W Czytaniu, część 1, dostajesz tekst i sześć stwierdzeń. Przy każdym stwierdzeniu masz zdecydować: czy stwierdzenie jest richtig (prawdziwe) czy falsch (fałszywe)?

Tekst

Tekst w Czytaniu, część 1 to zawsze tekst osobisty. To znaczy: ktoś pisze o sobie, o swoim życiu lub o jakimś przeżyciu. Możliwe rodzaje tekstu to:

• e-mail do przyjaciółki lub przyjaciela;
• wpis na blogu lub w pamiętniku;
• list osobisty.

Tekst zawsze ma datę i podpis. Tematy pochodzą z życia codziennego: czas wolny, rodzina, praca, podróże, sport, zdrowie i tym podobne.

Zadania

Po tekście jest przykład (zadanie 0) i sześć zadań (1–6). Przy każdym zadaniu jest zdanie. Masz zaznaczyć: Richtig lub Falsch.

Czas i punkty

Ocenianie Czytania, część 1 jest proste: za każdą poprawną odpowiedź dostajesz jeden punkt. Za błędną odpowiedź nie dostajesz punktu. Nie ma punktów ujemnych.

Czytanie, część 1 to jedna część całego modułu czytania. Moduł czytania ma w sumie pięć części. Aby zdać egzamin, musisz uzyskać w całym module czytania co najmniej 60 procent punktów.

Co dokładnie jest sprawdzane?

W Czytaniu, część 1 sprawdza się, czy:

• dobrze rozumiesz treść tekstu osobistego;
• rozpoznajesz szczegóły w tekście i poprawnie je przyporządkowujesz;
• rozróżniasz treść tekstu i podobne, ale błędne stwierdzenia.

W Czytaniu, część 1 zawsze są pułapki. To stwierdzenia, które najpierw brzmią poprawnie, ale przy dokładnym czytaniu są błędne. Kto zna pułapki, robi mniej błędów. Oto najczęstsze typy – z prostymi przykładami.

➔ Pułapka 1: słowo występuje – ale sens jest inny

Słowo ze stwierdzenia jest też w tekście. Dlatego myślisz: stwierdzenie jest prawdziwe. Ale w tekście słowo ma inne znaczenie lub odnosi się do innej osoby.

Przykład: W tekście jest: Mein Bruder wollte am Anfang gar nicht mitkommen. Stwierdzenie brzmi: Die Erzählerin wollte zunächst nicht mitkommen. ✗ Falsch – to był brat, a nie narratorka. Słowa wollte nicht występują w tekście, ale należą do innej osoby.

➔ Pułapka 2: coś robi inna osoba – nie bohater

Stwierdzenie mówi, że główna osoba coś zrobiła. Ale w tekście robi to ktoś inny.

Przykład: W tekście jest: Ein Mitarbeiter hat das Paket unterschrieben. Stwierdzenie brzmi: Frau M. hat das Paket unterschrieben. ✗ Falsch – paczkę podpisał pracownik, a nie Frau M.

➔ Pułapka 3: zamiar to nie to samo co czynność

Główna osoba chciała coś zrobić, ale tego nie zrobiła. Stwierdzenie mówi, że to zrobiła.

Przykład: W tekście jest: Wir wollten eigentlich noch ins Café gehen, aber ich war zu müde. Stwierdzenie brzmi: Sie sind nach dem Ausflug noch in ein Café gegangen. ✗ Falsch – chcieli, ale tego nie zrobili.

➔ Pułapka 4: słowa sygnałowe – immer, nie, alle, sofort, nur

Słowa takie jak immer, nie, alle, sofort, nur, schon immer czynią stwierdzenie bardzo kategorycznym. W tekście często jest coś innego – na przykład manchmal lub meistens.

Przykład: W tekście jest: Früher hat er manchmal Tennis gespielt. Stwierdzenie brzmi: Er spielt seit seiner Kindheit immer Tennis. ✗ Falsch – manchmal früher to nie to samo co immer seit der Kindheit.

➔ Pułapka 5: przeczenie jest ukryte

Sens w tekście jest pozytywny, a stwierdzenie negatywne – lub odwrotnie.

Przykład: W tekście jest: Das Konzert hat uns sehr gut gefallen. Stwierdzenie brzmi: Das Konzert hat ihnen nicht gefallen. ✗ Falsch – sens jest dokładnie odwrotny.

➔ Pułapka 6: Konjunktiv II – życzenie to nie rzeczywistość

W tekście jest życzenie lub warunek z wäre, hätte, könnte. To znaczy: naprawdę się to nie wydarzyło. Ale stwierdzenie opisuje to jako fakt.

Przykład: W tekście jest: Den Vortrag hätte ich echt noch eine Stunde lang anhören können! Stwierdzenie brzmi: Sie hat den ganzen Nachmittag dem Vortrag zugehört. ✗ Falsch – chętnie by to zrobiła, ale tego nie zrobiła.

➔ Pułapka 7: udział to nie to samo co organizacja

Ktoś wziął udział w jakimś przedsięwzięciu. Ale stwierdzenie mówi, że ta osoba zorganizowała lub poprowadziła to przedsięwzięcie.

Przykład: W tekście jest: Meine Schwester hat mir von einem Lauftreff erzählt und war selbst dabei. Stwierdzenie brzmi: Ihre Schwester organisiert einen Lauftreff. ✗ Falsch – siostra wzięła udział i opowiedziała, ale nie zorganizowała.

➔ Pułapka 8: powodem jest inna osoba lub inna okoliczność

Stwierdzenie podaje powód. Ale w tekście powód jest inny.

Przykład: W tekście jest: Ich möchte abnehmen, weil ich mich besser fühlen möchte. Mein Arzt findet das auch gut. Stwierdzenie brzmi: Er nimmt ab, weil der Arzt es gesagt hat. ✗ Falsch – chce tego sam. Lekarz jest tylko tego samego zdania, ale tego nie zalecił.

➔ Pułapka 9: słowo z innego miejsca tekstu

Słowo lub fraza ze stwierdzenia jest w tekście – ale w zupełnie innym kontekście lub przy innej osobie.

Przykład: W tekście jest: Mein Kollege war von Anfang an dagegen. Stwierdzenie brzmi: Sie wollten von Anfang an eine Beratungsstelle aufsuchen. ✗ Falsch – von Anfang an jest w tekście, ale kolega był przeciw (a nie za) i chodzi o inną osobę.

Wielu uczących się robi w Czytaniu, część 1 zawsze te same błędy. Oto najczęstsze – i jak ich unikać.

✗ Błąd 1: czyta się tylko szybko i wybiera pierwsze znajome słowo

Wielu widzi słowo ze stwierdzenia w tekście i od razu zaznacza Richtig. Ale znajome słowo może być pułapką. Zawsze czytaj całe zdanie w tekście – nie tylko to jedno słowo.

✗ Błąd 2: myli się osoby

W tekście często jest kilka osób: główna osoba i inni ludzie (przyjaciele, rodzeństwo, koledzy). Stwierdzenie mówi, że główna osoba coś zrobiła – ale w tekście był to ktoś inny. Zawsze pytaj: Wer macht das wirklich? (Kto naprawdę to robi?)

✗ Błąd 3: nie traktuje się słów sygnałowych jako pułapek

Słowa takie jak immer, alle, sofort, nie, schon immer, von Anfang an brzmią normalnie. Ale czynią stwierdzenie bardzo kategorycznym. W tekście często jest coś słabszego – na przykład manchmal lub erst danach. Zachowaj przy tych słowach szczególną ostrożność.

✗ Błąd 4: źle rozumie się Konjunktiv II

Formy takie jak hätte gern, wäre gerne, könnte często opisują życzenie – coś, co się nie wydarzyło. Jeśli stwierdzenie mówi, że coś się wydarzyło, a w tekście jest to tylko życzeniem – wtedy stwierdzenie jest błędne.

✗ Błąd 5: nie kontroluje się czasu

Niektórzy uczący się spędzają zbyt dużo czasu nad jednym zadaniem. Wtedy na końcu nie mają już czasu. Wskazówka: jeśli nie masz pewności przy zadaniu, zaznacz coś i idź dalej. Na końcu możesz wrócić.

Z właściwą strategią możesz zdobyć w Czytaniu, część 1 prawie wszystkie punkty. Oto pięć wskazówek, które naprawdę pomagają.

• Wskazówka 1: najpierw czytaj stwierdzenia, potem tekst. Tak wiesz, na co masz zwracać uwagę. Podkreślaj słowa kluczowe w stwierdzeniach.
• Wskazówka 2: szukaj dla każdego stwierdzenia miejsca w tekście. Poprawna odpowiedź zawsze ma miejsce w tekście jako dowód. Brak miejsca w tekście – prawdopodobnie Falsch.
• Wskazówka 3: zwracaj uwagę na słowa sygnałowe. Słowa takie jak immer, nie, alle, sofort, von Anfang an w stwierdzeniu są często pułapkami. Sprawdzaj je szczególnie dokładnie.
• Wskazówka 4: zawsze sprawdzaj: kto co robi? W tekście często są dwie lub więcej osób. Stwierdzenie może przypisać czynność niewłaściwej osobie.
• Wskazówka 5: ćwicz na wielu tekstach. Im więcej tekstów osobistych (e-maili, blogów, listów) czytasz i analizujesz, tym lepiej rozpoznajesz pułapki.