Jak napisać list B1 (DTZ)

Egzamin pisemny B1 (DTZ): struktura, linijki, Betreff i typowe błędy

List na poziomie B1 jest jedną z najbardziej niedocenianych części egzaminu DTZ Schreiben.

Wiele osób uważa go za „łatwy”, dopóki nie zetknie się z prawdziwymi arkuszami egzaminacyjnymi, ograniczoną liczbą linijek i surowymi kryteriami oceniania.

W tym artykule omówimy:

• jak wygląda funkcjonalna struktura listu B1,
• dlaczego Betreff jest ważny, nawet jeśli nie jest wyraźnie wymagany,
• dlaczego czytelne pismo nie jest drobiazgiem,
• oraz jak zmieścić się w 15 linijkach arkusza egzaminacyjnego bez utraty punktów.

Co tak naprawdę jest oceniane w liście B1 (DTZ)

W części pisemnej egzaminu DTZ (Deutsch-Test für Zuwanderer) egzaminator nie ocenia stylu ani „ładności” tekstu.

Oceniane jest, czy kandydat potrafi:

• zrozumieć polecenie,
• logicznie rozwinąć wszystkie punkty,
• używać języka na poziomie B1,
• sformułować list w jasnej i oczekiwanej formie.

Innymi słowy: list ma działać, a nie robić wrażenie.

Styl formalny i nieformalny: tutaj zaczynają się błędy

Jedną z najczęstszych przyczyn utraty punktów jest źle dobrany styl.

Styl listu jest zawsze określony w poleceniu i nie jest kwestią osobistego wyboru.

List formalny

Stosowany przy pisaniu do:

• instytucji,
• właściciela mieszkania,
• urzędów,
• pracodawcy.

Typowe cechy:

• forma Sie,
• neutralny, uprzejmy ton,
• brak emocji i potocznych zwrotów,
• jasna, przewidywalna struktura.

Typowe zwroty grzecznościowe w liście formalnym:

• Sehr geehrte Damen und Herren,
• Sehr geehrte Frau Müller,
• Sehr geehrter Herr Schneider,
• (zwrot zawsze kończy się przecinkiem, a tekst zaczyna się w nowej linii małą literą)

Typowe formuły zakończenia:

• Mit freundlichen Grüßen
• Vielen Dank im Voraus und mit freundlichen Grüßen

List formalny musi być poprawny i funkcjonalny, bez osobistych komentarzy i emocjonalnych ocen.

List nieformalny

Stosowany przy pisaniu do:

• przyjaciół,
• znajomych,
• członków rodziny.

Typowe cechy:

• forma du,
• osobisty, ale uporządkowany styl,
• proste i zrozumiałe sformułowania.

Typowe zwroty powitalne w liście nieformalnym:

• Liebe Maria,
• Lieber Paul,
• Hallo Anna,

Typowe formuły zakończenia:

• Viele Grüße
• Liebe Grüße
• Bis bald
• Herzliche Grüße

Nawet w liście nieformalnym ważne jest:

• zachowanie struktury,
• niemieszanie stylów,
• niezamienianie listu w czat.

Struktura listu B1: bez niej tekst „nie działa”

Niezależnie od tematu list na poziomie B1 powinien mieć jasną, rozpoznawalną strukturę:

1️⃣ Zwrot grzecznościowy

2️⃣ Wstęp – dlaczego piszesz

3️⃣ Część główna – wszystkie punkty zadania

4️⃣ Zakończenie

5️⃣ Podpis

Właśnie takiej logiki oczekuje egzaminator.

Jeśli struktura „się rozsypuje”, tekst staje się trudniejszy do ocenienia – a to zawsze ryzyko.

Betreff: dlaczego polecam go używać

Formalnie w zadaniach B1 DTZ nie zawsze jest napisane, że trzeba dodać Betreff.

Ja jednak świadomie zalecam jego stosowanie.

Dlaczego?

• W prawdziwym życiu każdy list zaczyna się od tematu.
• Betreff od razu pokazuje egzaminatorowi, o czym jest list.
• Uczy prawdziwej kultury pisania, a nie tylko zdawania egzaminu.

Krótki, neutralny Betreff:

• zajmuje mało miejsca,
• nie zaburza struktury,
• czyni list bardziej profesjonalnym.

👉 To nie jest element obowiązkowy, ale rozsądna praktyka, którą polecam moim uczniom.

15 linijek na egzaminie: główny czynnik ograniczający

Na oficjalnym arkuszu egzaminacyjnym DTZ Schreiben przewidziano tylko 15 linijek.

Oznacza to, że kandydat musi umieć:

• rozwinąć wszystkie punkty zadania,
• zachować strukturę listu,
• nie wyjść poza wyznaczone linijki,
• pisać wystarczająco czytelnie.

Szczególnie ważne jest tutaj:

• niepisanie zbyt długich zdań,
• niezatrzymywanie się na jednym punkcie,
• wiedzieć wcześniej, ile miejsca zajmuje każda część listu.

👉 List B1 DTZ to umiejętność pisania krótko i na temat.

Pismo ma znaczenie (tak, naprawdę)

Często jest to lekceważone, ale w praktyce ma ogromne znaczenie.

Egzaminator:

• czyta setki prac,
• nie rozszyfrowuje nieczytelnych słów,
• ocenia tylko to, co da się wyraźnie przeczytać.

Jeśli słowa nie da się odczytać – dla oceny ono po prostu nie istnieje.

Dlatego:

• pismo musi być czytelne,
• litery muszą się wyraźnie różnić,
• linijki nie mogą się „zlewać”.

👉 To nie kwestia kaligrafii, ale czytelności.

Długość listu: bez mitów i skrajności

Na egzaminie DTZ nie ma określonej liczby słów. Oficjalne dokumenty mówią o wystarczająco rozwiniętym tekście, który pozwala ocenić wykonanie zadania.

W praktyce za optymalny uznaje się tekst o długości około 90–110 słów, ponieważ:

• łatwo można rozwinąć wszystkie punkty,
• łatwiej kontrolować gramatykę,
• dobrze mieści się w 15 linijkach.

Jest to zalecenie metodyczne, a nie formalny wymóg.

Typowe błędy, które kosztują punkty

Najczęściej problemy wynikają z:

• pominiętych punktów zadania,
• braku struktury,
• złego stylu (du / Sie),
• zbyt krótkiego tekstu,
• nieczytelnego pisma.

Dobra wiadomość:

👉 wszystkich tych błędów można uniknąć, jeśli rozumie się mechanikę egzaminu.

Analiza wideo listu B1

Jeśli chcesz zobaczyć, jak to wszystko wygląda na prawdziwym przykładzie, polecam tę lekcję wideo:

🎥 Jak napisać list B1 (DTZ) krok po kroku

W filmie szczegółowo omówiono:

• jak poprawnie czytać polecenie,
• jak rozłożyć tekst na linijki,
• jak zachować strukturę i nie wyjść poza ramy.

Oficjalne źródła

Informacje zawarte w tym artykule opierają się na oficjalnych materiałach:

Bundesamt für Migration und Flüchtlinge (BAMF) — instytucja odpowiedzialna za egzamin DTZ – https://www.bamf.de/

Wykorzystywane są:

• oficjalne podręczniki,
• kryteria oceniania części pisemnej,
• praktyka sprawdzania prac egzaminacyjnych.

Podsumowanie

List B1 to nie „napisanie czegoś jakoś”, lecz umiejętność:

• pracy w jasno określonych ramach,
• przestrzegania formy,
• pisania jasno i na temat.

Dokładnie tego wymaga się na egzaminie DTZ.