B1 (DTZ) Mektubu Nasıl Yazılır

B1 Yazılı Sınavı (DTZ): Yapı, Satırlar, Betreff ve Tipik Hatalar

B1 seviyesindeki mektup, DTZ Schreiben sınavının en çok küçümsenen bölümlerinden biridir.

Birçok kişi bunu “kolay” zanneder, ta ki gerçek sınav kağıtlarıyla, sınırlı satır sayısıyla ve katı değerlendirme kriterleriyle karşılaşana kadar.

Bu yazıda şunları ele alacağız:

• B1 mektubunun işlevsel yapısı nasıl görünür,
• doğrudan istenmese bile Betreff neden önemlidir,
• okunaklı bir el yazısının neden küçük bir ayrıntı olmadığı,
• ve 15 satırlık sınav kağıdına sığarken puan kaybetmemenin yolları.

B1 mektubunda (DTZ) aslında ne değerlendiriliyor?

DTZ’nin (Deutsch-Test für Zuwanderer) yazılı bölümünde, sınav görevlisi metnin stilini ya da “güzelliğini” değerlendirmez.

Değerlendirilen şunlardır:

• adayın görevi anlayıp anlamadığı,
• tüm maddeleri mantıklı bir şekilde ele alıp almadığı,
• B1 seviyesinde dil kullanıp kullanmadığı,
• mektubu beklenen ve anlaşılır bir biçimde düzenleyip düzenlemediği.

Başka bir deyişle: Mektup etkilemek için değil, işlev görmek için yazılmalıdır.

Resmî ve gayriresmî stil: Hatalar burada başlar

Puan kaybının en sık nedenlerinden biri yanlış stil seçimidir.

Mektubun stili her zaman görevde belirtilir ve kişisel tercihe bağlı değildir.

Resmî mektup

Şu durumlarda kullanılır:

• kurumlara,
• ev sahibine,
• resmî makamlara,
• işverene.

Tipik özellikler:

• Sie formu,
• nötr ve kibar bir ton,
• duygulara ve günlük ifadelere yer verilmemesi,
• açık ve öngörülebilir bir yapı.

Resmî mektupta tipik hitaplar:

• Sehr geehrte Damen und Herren,
• Sehr geehrte Frau Müller,
• Sehr geehrter Herr Schneider,
• (hitap her zaman virgülle biter, metin yeni satırda küçük harfle başlar)

Tipik kapanış ifadeleri:

• Mit freundlichen Grüßen
• Vielen Dank im Voraus und mit freundlichen Grüßen

Resmî bir mektup doğru ve işlevsel olmalıdır; kişisel yorumlar ve duygusal değerlendirmeler içermemelidir.

Gayriresmî mektup

Şu kişilere yazarken kullanılır:

• arkadaşlara,
• tanıdıklara,
• aile üyelerine.

Tipik özellikler:

• du formu,
• kişisel ama yapılandırılmış bir stil,
• basit ve anlaşılır ifadeler.

Gayriresmî mektupta tipik hitaplar:

• Liebe Maria,
• Lieber Paul,
• Hallo Anna,

Tipik kapanış ifadeleri:

• Viele Grüße
• Liebe Grüße
• Bis bald
• Herzliche Grüße

Gayriresmî bir mektupta bile şunlar önemlidir:

• yapıyı korumak,
• stilleri karıştırmamak,
• mektubu bir sohbet mesajına dönüştürmemek.

B1 mektubunun yapısı: Olmadan metin “okunmaz”

Konu ne olursa olsun, B1 seviyesindeki bir mektup net ve tanınabilir bir yapıya sahip olmalıdır:

1️⃣ Hitap

2️⃣ Giriş – neden yazıyorsunuz

3️⃣ Ana bölüm – görevdeki tüm maddeler

4️⃣ Kapanış

5️⃣ İmza

Sınav görevlisinin beklediği mantık tam olarak budur.

Yapı “kayarsa”, metni değerlendirmek zorlaşır – ve bu her zaman bir risktir.

Betreff: Neden kullanmanızı öneriyorum

Resmî olarak B1 DTZ görevlerinde her zaman Betreff yazılması gerektiği belirtilmez.

Ancak ben bunu bilinçli olarak öneriyorum.

Neden?

• Gerçek hayatta her mektup bir konuyla başlar.
• Betreff, sınav görevlisine mektubun ne hakkında olduğunu hemen gösterir.
• Bu, sadece sınavı geçmeyi değil, gerçek bir yazı kültürünü teşvik eder.

Kısa ve nötr bir Betreff:

• fazla yer kaplamaz,
• yapıyı bozmaz,
• mektubu daha profesyonel gösterir.

👉 Bu zorunlu bir unsur değil, öğrencilerime önerdiğim mantıklı bir uygulamadır.

Sınavda 15 satır: en büyük sınırlayıcı faktör

DTZ Schreiben sınavının resmî kağıdında yalnızca 15 satır vardır.

Bu da adayın şunları yapabilmesi gerektiği anlamına gelir:

• tüm görev maddelerini ele almak,
• mektubun yapısını korumak,
• satır sınırını aşmamak,
• yeterince okunaklı yazmak.

Burada özellikle önemlidir:

• çok uzun cümleler yazmamak,
• tek bir noktada takılıp kalmamak,
• mektubun her bölümünün ne kadar yer kapladığını önceden bilmek.

👉 B1 DTZ mektubu kısa ve öz yazabilme becerisidir.

El yazısı önemlidir (evet, gerçekten)

Bu genellikle küçümsenir, ancak pratikte çok önemlidir.

Sınav görevlisi:

• yüzlerce kağıt okur,
• okunamayan kelimeleri çözmez,
• sadece net okunabilenleri değerlendirir.

Bir kelime okunamıyorsa, değerlendirme açısından fiilen yok sayılır.

Bu yüzden:

• el yazısı okunaklı olmalıdır,
• harfler ayırt edilebilir olmalıdır,
• satırlar birbirine “yapışmamalıdır”.

👉 Bu kaligrafi değil, okunabilirlik meselesidir.

Mektubun uzunluğu: efsaneler ve aşırılıklar olmadan

DTZ sınavında sabit bir kelime sayısı belirtilmez. Resmî belgelerde, görevin yerine getirildiğini değerlendirmeye yetecek kadar ayrıntılı bir metinden bahsedilir.

Pratikte yaklaşık 90–110 kelimelik bir metin ideal kabul edilir, çünkü:

• tüm maddeler net bir şekilde ele alınabilir,
• dilbilgisi daha kolay kontrol edilir,
• 15 satıra rahatça sığar.

Bu metodolojik bir tavsiyedir, resmî bir zorunluluk değildir.

Puan kaybettiren tipik hatalar

En sık karşılaşılan sorunlar şunlardan kaynaklanır:

• görev maddelerinin eksik olması,
• yapının olmaması,
• yanlış stil (du / Sie),
• çok kısa bir metin,
• okunamayan el yazısı.

İyi haber:

👉 sınavın mantığını anlarsanız bu hataların hepsinden kaçınabilirsiniz.

B1 mektubunun video analizi

Tüm bunların gerçek bir örnekte nasıl göründüğünü görmek isterseniz, şu video dersini öneririm:

🎥 B1 mektubu (DTZ) adım adım nasıl yazılır

Videoda ayrıntılı olarak anlatılıyor:

• görevin nasıl doğru okunacağı,
• metnin satırlara nasıl dağıtılacağı,
• yapının nasıl korunacağı ve sınırların aşılmayacağı.

Resmî kaynaklar

Bu makaledeki bilgiler resmî kaynaklara dayanmaktadır:

Bundesamt für Migration und Flüchtlinge (BAMF) — DTZ sınavının sorumlu kurumu – https://www.bamf.de/

Kullanılanlar:

• resmî el kitapları,
• yazılı bölüm için değerlendirme kriterleri,
• sınav kağıtlarının düzeltilmesine dair pratik deneyim.

Sonuç

Bir B1 mektubu, “bir şeyler yazmak” değil, şunları yapabilme becerisidir:

• net sınırlar içinde çalışmak,
• verilen forma uymak,
• açık ve öz yazmak.

DTZ sınavında tam olarak beklenen de budur.