Dialog na egzaminie B1: Dlaczego pomaganie partnerowi pozwala zdobyć więcej punktów

Podczas dialogu na egzaminie ustnym B1 każda osoba jest oceniana indywidualnie – jednak kryteria sprawdzają, w jaki sposób rozmawiasz z partnerem: czy przedstawiasz propozycje, reagujesz na propozycje i podtrzymujesz rozmowę. Pomagając partnerowi włączyć się do rozmowy, nie odbierasz mu więc punktów. Wręcz przeciwnie – tworzysz właśnie takie sytuacje, w których możesz pokazać umiejętności podlegające ocenie.

telc informuje o tym wprost w oficjalnym dokumencie Übungstest 1 telc Deutsch B1: zadawanie dodatkowych pytań i wzajemna pomoc są oceniane pozytywnie. Dialog B1 nie jest więc konkursem, w którym jedna osoba wygrywa kosztem drugiej. Z reguły obie osoby osiągają najlepsze wyniki, gdy dobrze ze sobą współpracują.

Trzy powody, dla których pomaganie partnerowi przynosi korzyści również Tobie

1. Punkty Twojego partnera nie są odejmowane od Twojego wyniku. Na egzaminach DTZ, telc oraz Goethe/ÖSD dwóch egzaminatorów ocenia każdą osobę osobno. Jeśli dzięki Twojej pomocy partner mówi lepiej, nic na tym nie tracisz.
2. Aby reagować, potrzebujesz wypowiedzi partnera. Możesz pokazać, że potrafisz reagować na propozycje, tylko wtedy, gdy partner je przedstawia. Milczący partner pozbawia Cię właśnie tych wypowiedzi, na podstawie których możesz wykazać się tą umiejętnością. Pomagając partnerowi, stwarzasz więc okazje również dla siebie.
3. Dominowanie rozmowy nie zapewnia dodatkowego czasu na wypowiedź. Egzaminatorzy zwracają uwagę na sprawiedliwy podział czasu mówienia. Na egzaminie telc egzaminator interweniuje, jeśli jedna osoba zbyt mocno dominuje, i zwraca się wtedy do osoby, która mówiła mniej. Kto mówi bez przerwy, traci więc kontrolę nad przebiegiem rozmowy.

Informacje o szczegółowych kryteriach oceniania na egzaminach DTZ, telc, Goethe i ÖSD oraz o liczbie punktów za zadanie znajdziesz w artykule Gemeinsam etwas planen: tematy, przebieg i punktacja. Tutaj skupimy się na tym, jak świadomie wykorzystać współpracę z partnerem, aby poprawić własny wynik.

Formalnie możesz samodzielnie omówić wszystkie punkty zadania: dokąd się udać, kiedy, jak dojechać i kto co zrobi – wszystko da się powiedzieć w 30 sekund. Jednak z punktu widzenia strategii egzaminacyjnej jest to stracona szansa. Wprawdzie przedstawiasz propozycje, ale na nic nie reagujesz, niczego nie uzgadniasz i nie prowadzisz prawdziwej rozmowy. A właśnie na tym polega to zadanie.

Dobra pomoc daje partnerowi możliwość wypowiedzi. Zła pomoc odbiera mu głos.

Informacje o tym, jak przedstawiać propozycje, uzasadniać je, zgadzać się i odmawiać, znajdziesz w artykule Gemeinsam etwas planen B1: strategia, przydatne zwroty i przykładowy dialog. Tutaj omówimy tylko dwa sposoby, które pomagają aktywnie włączyć partnera do rozmowy – a Tobie dają możliwość reagowania na jego wypowiedzi.

Pytania z „oder” zamiast pytań otwartych

Pytanie otwarte, takie jak „Was meinst du?”, wymaga od partnera samodzielnego znalezienia odpowiednich słów. Pod wpływem stresu egzaminacyjnego często pada wtedy tylko „Ja”. Pytanie z „oder” od razu podaje słowa potrzebne do odpowiedzi: partner musi jedynie dokonać wyboru i może zacząć nawet od jednego słowa. Jego wybór natychmiast daje Ci konkretną informację, do której możesz się odnieść.

• Fahren wir mit dem Bus oder mit dem Auto?
• Treffen wir uns lieber am Vormittag oder am Nachmittag?
• Sollen wir grillen oder ein Picknick machen?
• Was möchtest du übernehmen: das Einkaufen oder die Einladungen?

W przypadku pewnych siebie partnerów pytania z „oder” są potrzebne rzadziej. Natomiast przy niepewnym partnerze stanowią najważniejsze narzędzie podczas całego dialogu.

Upewniaj się, że dobrze się rozumiecie, zamiast poprawiać błędy

Jeśli nie rozumiesz partnera albo partner nie rozumie Ciebie, poproś o wyjaśnienie lub sformułuj swoją wypowiedź inaczej. Na egzaminie telc takie strategie są wyraźnie uwzględniane przy ocenie wykonania zadania. Natomiast poprawianie gramatyki partnera nic Ci nie daje i może sprawić, że partner poczuje się mniej pewnie.

• Habe ich dich richtig verstanden: Du meinst, dass … ?
• Ich sage es noch einmal anders: …
• Meinst du vielleicht … ? (gdy partnerowi brakuje jakiegoś słowa)

Jeśli wypowiadasz się jako druga osoba, zacznij od reakcji na propozycję partnera, a następnie oddaj mu głos za pomocą pytania z „oder”. Dzięki temu od samego początku powstaje prawdziwa wymiana zdań zamiast dwóch osobnych monologów.

Zadanie: Twój zespół w pracy chciałby wybrać się na wspólną wycieczkę w weekend. Organizujecie ją we dwoje. Zaplanujcie wspólnie: Dokąd? Jak dojechać? Jedzenie? Kto co zrobi?

Wersja A: Jedna osoba robi wszystko samodzielnie

• A: Ich denke, wir fahren in den Zoo. Wir nehmen den Bus, jeder bringt etwas zu essen mit, und ich schreibe allen Kollegen eine E-Mail.
• B: Ja, gut.
• A: Und am Ende machen wir ein Gruppenfoto.
• B: Ja.

Wszystkie punkty zadania zostały omówione – w około 20 sekund. Osoba A przedstawiła propozycje, ale na nic nie zareagowała i niczego nie uzgodniła z partnerem. Osoba B prawie w ogóle nie uczestniczyła w rozmowie. Dialog zamiera, a egzaminatorzy muszą interweniować. Oboje tracą możliwość zaprezentowania swoich umiejętności: B, ponieważ prawie nie mówi, a A, ponieważ nie miała okazji pokazać, że potrafi reagować na wypowiedzi partnera.

Wersja B: Oboje współpracują

• A: Lass uns zuerst klären, wohin wir fahren. Ich schlage den Zoo vor, da ist für alle etwas dabei. Was meinst du?
• B: Der Zoo ist schön. Aber der Eintritt ist ziemlich teuer, glaube ich.
• A: Stimmt, daran habe ich nicht gedacht. Wie wäre es dann mit einem Ausflug an den See? Das kostet fast nichts.
• B: Ja, der See ist gut. Wir können dort grillen.
• A: Gute Idee! Und wie kommen wir hin: mit dem Bus oder mit Fahrgemeinschaften?
• B: Mit dem Bus. Nicht alle haben ein Auto.
• A: Einverstanden. Was möchtest du übernehmen: die Busverbindung heraussuchen oder die Kollegen informieren?
• B: Ich schreibe allen eine E-Mail. Und wer kauft das Essen zum Grillen?
• A: Das mache ich. Also: Wir fahren mit dem Bus an den See und grillen dort. Du informierst die Kollegen, ich kaufe ein und suche die Busverbindung heraus. Haben wir etwas vergessen?

Co egzaminatorzy słyszą w wersji B

• A zmienia własną propozycję po zastrzeżeniu zgłoszonym przez B – zamiast zoo proponuje jezioro. To prawdziwa reakcja, a nie tylko zgoda.
• Pytania z „oder” ułatwiają B włączenie się do rozmowy. Później B samodzielnie zadaje pytanie: dialog staje się prawdziwą wymianą zdań.
• Obowiązki zostały podzielone, a podsumowanie pokazuje jasny, wspólnie ustalony plan.
• A w wersji B zaprezentowała nie mniej umiejętności niż w wersji A, lecz więcej: przedstawianie propozycji, reagowanie, kierowanie rozmową i jej zakończenie.

Nie możesz samodzielnie wybrać partnera egzaminacyjnego. Możesz jednak przygotować odpowiednie reakcje na typowe sytuacje.

Jeśli Twój partner prawie nie mówi, znajdziesz instrukcję krok po kroku w artykule Jak zdać dialog A2–B1 na egzaminie DTZ, gdy partner słabo mówi po niemiecku.

Tak, ta sama zasada obowiązuje również na egzaminie ustnym B2, jednak wymagania są wyższe. Na egzaminie telc Deutsch B2 część 2 (dyskusja) i część 3 (Gemeinsam etwas planen) to również zadania polegające na rozmowie z partnerem. Podczas dyskusji możesz i powinieneś przedstawiać własne stanowisko. Współpraca nie oznacza tutaj, że musisz się zgadzać. Oznacza, że odnosisz się do argumentów drugiej osoby, zamiast jedynie wymieniać własne.

Różnica w porównaniu z B1: na poziomie B2 nie wystarczy już tylko zadawać partnerowi pytania. Trzeba umieć nawiązywać do jego argumentów, rozważać je oraz zgadzać się lub nie zgadzać, podając uzasadnienie.

Współpracy podczas dialogu nauczysz się tylko z kimś, kto nie wie wcześniej, co powiesz – dopiero wtedy musisz naprawdę reagować na bieżąco. Na platformie Vorbereitung mit BO możesz ćwiczyć dialogi B1 z prawdziwym partnerem do rozmowy oraz z asystentem AI. Po rejestracji możesz bezpłatnie testować wszystkie funkcje przez 24 godziny.