Pflege (telc)
Polnisch
Ćwiczenie 1.1
Ćwiczenie 1.5
Ćwiczenie 1.6
Ćwiczenie 1.8
Ćwiczenie 1.10
Ćwiczenie 1.11
Ćwiczenie 1.12
Ćwiczenie 1.14
Ćwiczenie 1.15
Ćwiczenie 1.16
Ćwiczenie 1.17
Ćwiczenie 1.18
Ćwiczenie 1.19
Ćwiczenie 2.1
Ćwiczenie 2.2
Ćwiczenie 2.3
Ćwiczenie 2.4
Ćwiczenie 3.1
Ćwiczenie 3.2
Część ustna to najważniejsza przeszkoda egzaminu: bez co najmniej B1 w mówieniu nie ma certyfikatu — bez względu na to, jak dobrze poszły części pisemne. Tutaj dowiesz się wszystkiego o strukturze, ocenianiu i typowych błędach.
Egzamin ustny odbywa się z reguły w formie parowej — dwoje uczestników jest egzaminowanych razem. Przy nieparzystej liczbie uczestników jedna osoba zdaje egzamin samodzielnie, przy czym jeden z egzaminatorów przejmuje rolę drugiego uczestnika.
Egzamin trwa ok. 16 minut. Przed nim przewidziane jest 20 minut czasu na przygotowanie. Do każdego egzaminu wymaganych jest dwóch licencjonowanych egzaminatorów telc — obaj oceniają, ale tylko jeden prowadzi rozmowę (interlokutor).
Mówisz o swoich doświadczeniach i opiniach na temat pielęgniarstwa — często z opisem obrazka. Następnie egzaminatorzy zadają pytania dotyczące Twoich wypowiedzi.
Co jest oczekiwane: wyrażanie własnej opinii, przywoływanie doświadczeń z codziennej praktyki pielęgniarskiej, spontaniczne reagowanie na pytania.
Wygłaszasz krótki, ustrukturyzowany referat na zadany temat z dziedziny pielęgniarstwa. Następnie egzaminatorzy zadają pytania dotyczące Twojego referatu.
Co jest oczekiwane: wyraźna struktura z wstępem, 2–3 głównymi punktami i wnioskiem. Nie swobodne opowiadanie — prawdziwy mini-referat.
Dyskutujesz z partnerem egzaminacyjnym na kontrowersyjny temat z dziedziny opieki. Obie strony powinny reprezentować różne punkty widzenia i reagować na siebie nawzajem.
Co jest oczekiwane: aktywne argumentowanie, zadawanie pytań, sprzeciwianie się — nie proste przytakiwanie.
Obaj egzaminatorzy oceniają niezależnie od siebie według czterech kryteriów:
Zbyt krótkie odpowiedzi — jedno zdanie nie wystarczy. Egzaminatorzy oczekują wyczerpujących wypowiedzi z uzasadnieniem.
Opis obrazka pozostaje powierzchowny — jedynie „Widzę kobietę w łóżku" bez żadnego odwołania do tematu pielęgniarskiego ani własnego doświadczenia.
Tylko opisywanie, bez oceniania — brak wyrażania własnej opinii. Na poziomie B2 oczekuje się zajęcia stanowiska.
Brak wyraźnej struktury: brak wstępu, brak wniosku — referat sprawia wrażenie strumienia myśli bez struktury.
Czas przygotowania nie został wykorzystany — nie zapisano żadnych punktów kluczowych. Efekt: referat staje się urywany i niepełny.
Zbyt szybkie mówienie z nerwów — egzaminatorzy i partner nie rozumieją wszystkiego, co obniża ocenę za wymowę.
Zgadzanie się ze wszystkim — brak prawdziwego dialogu. Zadanie polega na „dyskutowaniu", a nie „potwierdzaniu". Ocena za wykonanie zadania wyraźnie spada.
Rozmowa się urywa — brak pytań uzupełniających, brak reakcji na partnera. Dyskusja wymaga impulsów z obu stron.
Pod wpływem stresu zapominają medyczne słownictwo specjalistyczne — uciekają się do prostych opisowych sformułowań zamiast używać terminów.
Na Vorbereitung mit BO znajdziesz ćwiczenia specjalnie do części ustnej — z prawdziwymi tematami pielęgniarskimi, przykładowymi zdaniami i stałymi zwrotami.
Masz pytania?
Zapytaj naszego asystenta!
